Likwidacja Funduszu Kościelnego

Z radością powitałem pierwsze komentarze na moim blogu, które świadczą, iż poruszane przeze mnie tematy co najmniej kilka osób uznało za frapujące. Pozwolę sobie zacytować poniżej wczorajszy wpis jednego z czytelników, moim zdaniem bardzo ciekawy.

W odpowiedzi na wpis  "Dziwny kraj z tej Polski. Na nic nie ma, ale na święte krowy w sutannach zawsze się znajdzie"

AnonimowyMar 15, 2012 10:57 PM

Ale proszę Cię, nie porównuj polityki do kościoła, pomimo że zgadzam się z Tobą w kwestii tego że te diety są skandalicznie wysokie jak na Polskie warunki to kościół nie jest (jeszcze na szczęście) instytucją państwową albo (o zgrozo) pożytku publicznego, więc wyciąganie łap po publiczne pieniądze jest co najmniej skandaliczne.Tym bardziej że w Polsce dość szybko spada liczba osób deklarujących się jako katolicy, a spora część z tych którzy w kościelnych aktach występują jako "owieczki" już dawno nie identyfikuje się z tą instytucją,a to że nadal powiększają statystyki jest efektem tylko i wyłącznie tego że nie chce im się udać do parafii i załatwić apostazji."oddajcie Bogu co boskie a cesarzowi co cesarskie" mówi Ci coś ten cytat?Poza tym czy nie było by fair gdyby utrzymywał się ze składek wiernych?które tak i tak są pobierane na każdej mszy?Wtedy ja, i zapewniam cię że grube masy ludzi mi podobnych nie mieli byśmy absolutnie żadnych zastrzeżeń do kwestii jego finansowania.Parafrazując- po przeczytaniu kilku wpisów na tym blogu stwierdzam że jednak jesteś lemingiem.Tylko idziesz inną ścieżką.Tą z krzyżem na czele.

Eriol ÆlfwineMar 16, 2012 03:07 AM

Dziękuję za obszerny komentarz drogi czytelniku. Pozwól, że odpowiem Ci jednakże w mniej kwiecistym, a bardziej rzeczowym stylu, bez zbędnego zacietrzewienia.

Po pierwsze - Kościół nigdy nie aspirował do miana instytucji państwowej, Twoje obawy w tej kwestii są więc niepotrzebne. Jeśli chodzi jednak o "instytucję pożytku publicznego", to można by polemizować, ze względu na działalność charytatywną, oświatową i pro-rodzinną, jaką Kościół niewątpliwie prowadzi.

Po drugie - historia nauczyła nas, że liczba osób "deklarujących się jako katolicy" nijak się ma do prawdziwych przekonań ludzi; tak było przed 1989 rokiem, kiedy funkcjonowało dobrze znane określenie "wierzący, niepraktykujący". Ludzie małej wiary lub odwagi nie chcą bowiem "płynąć po prąd", bo to niestety często przeszkadza w karierze, awansie społecznym lub prowokuje ostracyzm. Stąd statystyki są tu jedynie pustymi liczbami.

Po trzecie - polecam powtórkę z historii prawa, a konkretnie art. 8 ustawy z 20 marca 1950 roku o przejęciu przez państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu proboszczom posiadania gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego. Była to rekompensata za zagrabienie przez państwo 89 tyś hektarów gruntów, należących przed wojną do Kościoła, a do jego celów należały m. in. remonty obiektów sakralnych, działalność charytatywno-opiekuńcza, działalność oświatowo wychowawcza i opłacanie składek ZUS osób duchownych. Zaś wrzawa, która wybuchła ostatnio, spowodowana jest projektem rządowym likwidacji FK i zastąpienia go możliwością odpisu 0,3% z podatku dochodowego osób fizycznych. Dodam, że w innych krajach europejskich, takich jak np Niemcy (lider europejskiej laicyzacji), kwota tego odpisu waha się od 0.7% do 1%.

Po czwarte - dostrzegam pewien brak logiki w twojej wypowiedzi. Jeżeli, jak twierdzisz, ilość wiernych katolickich w Polsce tak znacząco spada, to jak Twoim zdaniem Kościół miałby się utrzymywać ze składek wiernych, choćby aby dokonywać koniecznych remontów obiektów sakralnych, prowadzić działalność oświatowo-wychowawczą i charytatywno-opiekuńczą?

Serdecznie pozdrawiam i życzę dalszej, bacznej lektury bloga :)